Lise hazırlık döneminin daha başında Şahin K ile tanıştığım için tüm lise hayatımı Şahin K ile özdeşleştirebilirim. Abilerimiz, bizi bir odaya toplayıp kendisiyle tanıştırdığında daha küçük bir sabiydik diyebilirim. İstanbul'un kocaman bir şehir olduğu, aileden uzak kalmanın çok ilginç bir deneyim olduğunu anlarken, Türklerin de bu tarz filmler çekebileceğinin farkına varmıştık. Ama o zaman adını bilmiyorduk, "zurnacı" lakabıyla biliyorduk kendisini.

Biz büyürken, kendisinin adını öğrendik. İnternet daha yavaş yavaş bir bağımlılık haline geliyordu. Skype'ta birbirimizin suratını hiç takılma yaşamadan görmeden, icq'nun sesleri ile irkiliyorduk. Ancak Şahin K'ya çoktan websitesi yapılmıştı. Kendisinin de haberi vardı bundan. Liseliler olarak sevgimizi belirttiğimiz bir maile, sevgiyle cevap verdiğinde dünyalar bizim olmuştu. "Ezik liseliler" gibi bir imaj yaratmak için demiyorum bunu. Türkiye'nin o kadar yerinden gelen çocuklar aynı şeyden hoşlanıyor, bir ortak noktada buluşuyordu ve bu muhteşem bir şeydi. Şahin abi esprileri patlattıkça altı yedi çocuk aynı anda gülebiliyordu. Şahin abi aksiyona geçince ise film oy birliği ile kapatılabiliyordu. (Kapatılmadığı da oluyordu tabii.)

Özellikle lise öğrenci birliği seçiminde afişimde yatılı olarak Şahin K resmi kullanma fikrimiz oldukça komik geliyor hala bana. Afişi ilk astığımız anı unutmam. Ciddi afişin sol atında sepya ve saydam bir Şahin K kafası çok alakasız bir biçimde parlıyordu. Afişi astıktan sonra ilk görenin müdür yardımcılarından biri olması, kadıncağızın uzun uzun bakıp anlamayıp gitmesi komikti. Sonra beden eğitimi hocasının "kim bu adam" diye beni korkutması, sonra da adamın bizim kafadan çıkması önce korkutucu sonra da çok eğlenceliydi. Gerçi adam hala mezunlar buluşmasında beni görünce buna gönderme yapması biraz can sıkıcı. Ama çok da can sıkıcı değil. Neyse seçim boyunca yaptığımız Şahin K vurgusu ise başarıya ulaşmıştı. O zamanki kız arkadaşımın da soyadının K ile başlaması da sevgili Yaşar Bey'e iyi malzeme olmuştu.

Neyse lise bitene kadar hep yeni Şahin K filmleri çıktı, ancak Şahin K da popülerleşmeye başlamıştı. Biz büyüyorduk, Şahin K da dergilerde, TV'lerde, internetin de kendini aşması ile birlikte video paylaşım sitelerinde, her yerdeydi.

Şimdi ise ben üniversiteyi bitireceğim, Şahin K ise ilk filmini çekti. İkimiz de büyüdük, daha büyük hedeflerimiz var. Ben Almanya'da 6 ay yaşayıp, Şahin K gibi bir gurbetçi havası yaşadım. Şimdi Disko Kralı'nda filmlerinden daha yaşlı, ama samimi olduğuna inanabileceğim bir gülümsemeyle duruyor. Umarım yolu açık olur. Çünkü onun açık olursa, sanki benim de açık olacakmış gibi geliyor.

Şahin K'yi taklit eden komikimsi videomun hiç bulunmamasını umut ederim

Bugün ilk finalime girdim. Final sorun değil de, hoca hakkında bir şeyler demek istiyorum. Dünyada her şeyin herhalde bir son kullanma tarihi var. Yoğurt da belli bir yerden sonra bozuluyor, insan da belli yerden sonra ölüyor. Hocalık da bir yerden sonra sonlanmalı. Sevgili hocamız artık antika olarak müzeye kaldırılmalı. Tamam iyi kalplidir, dünya tatlısıdır. Onları bilemem ama insan kendini bilmeli. Kurt kocayınca köpeklerin maskarası olurmuş misali bırakmak lazım işi. Yok hayır, ben sahnelerde ölmek istiyorum diyen tiyatrocu gibi devam edeceğim diyorsan, katlanacaksın sonuçlarına. Bu dönemde zaten hoca olmak zor, ben daha 3 yaş küçüklerle aramda "generation gap" tabir edilen ayrılığa düştüğümü hissediyorum. Hocamız ise kulak duymaz, göz görmez ders anlatmaya devam ediyor. Engin bilgi birikimin vardır aktarmak istersin, anlarım da anlattıkların da okuttuğun kitabın özeti.